Op school is het een zootje. Alles moet opnieuw geregeld, omdat ze er zelf niks van bakken daar. In mijn hoofd is het een zootje. Wat ik daaraan kan doen weet ik niet. Daardoor is mijn leven ook een zootje, en ook voor dit probleem heb ik geen oplossing.
De laatste tijd heb ik zoveel impulsieve buien, maar geen enkele actie of onderneming kan dat gevoel wegnemen. Mijn plannen en ideeen zijn zo impulsief dat ze 5 seconden nadat ik ze bedacht heb al niet meer interessant zijn en ik dus wat anders verzin. Of het zijn dingen waarvan ik bij God niet weet hoe ik ze aan moet pakken of uit moet voeren. Ik hou zo van mezelf.
Vandaag kreeg ik trouwens te horen dat ik bang voor geesten ben omdat ik bang ben om bang te zijn voor de dingen waar ik echt bang voor ben. Wie volgt dit nog?
Om verdere verwarring te voorkomen ga ik maar verder met mijn net ontdekte, superleuke spelletje=)

En ik baal dat ik ineens geen plaatjes meer in kan voeren:S Stommmmmmmm!